Historie

Op een bepaalde leeftijd heb je bijna allemaal wel een moment dat je de balans van je leven opmaakt en dat je weet dat je niet uit het leven haalt wat erin zou kunnen zitten. Voor ons vieren was dat de reden om het roer om te gooien en onze familie, vrienden, banen en huizen gedag te zeggen en te emigreren naar Frankrijk.

Je zegt A en voordat Z in zicht is, ben je duizenden problemen maar ook veel prachtige ervaringen rijker. We noteren april 1997. Al pratend over koetjes en kalfjes komen we altijd weer terug op de droom van mijn broer om een eigen camping in Frankrijk te beginnen. De opmerking van “Droom maar lekker verder”, straks ben je 80 en kijk je terug zonder ooit iets van die droom gerealiseerd te hebben brengt een omslag teweeg. Bets beleeft drie van de moeilijkste dagen in haar leven.

Dan gaat de telefoon in huize Loohuizen en zegt mijn broer tegen onze 6-jarige dochter: “Zeg maar tegen mama dat er een meneer is die met haar mee wil naar Frankrijk” Het zaad is gezaaid en eind augustus gaan we gericht op zoek naar een eigen plek. Dame Blanche is precies wat we zoeken zegt onze Nederlandse tussenpersoon. Jammer dat hij de plek nooit heeft gezien, want op het moment dat we onze plannen kenbaar maken blijkt er nooit een camping van de grond te mogen komen op die locatie.

Dan naar een bestaande camping aan de Dordogne. Leuk, maar jammer van het voetbalstadion midden op je terrein. En lastig ook dat de camping gedurende veel regenval voor meer dan de helft onderloopt. Gedesillusioneerd op weg naar huis met nog even een tussenstop bij een van vrienden bekende makelaar. Hij brengt ons met duizelingwekkend snelheid naar een locatie van 10 hectare, klein vismeer, grote loods en 2 woonhuizen. Het gras, de bramen en de brandnetels staan meters hoog en het kost ons de grootste moeite om bij een raam of deur te komen om een blik in het huis te kunnen werpen. Hier hebben muizen en een steenmarter jarenlang een prachtig onderkomen gehad. Ook het terrein heeft jaren geen last gehad van grasmaaimachines of iemand die het zo nodig wilde onderhouden.

We kijken elkaar aan, krabben eens achter onze oren, en proberen ondanks al het onkruid een rondje om het meer te lopen. Met zicht op het huis aan het meer wordt de beslissing genomen. DIT gaat de locatie worden waar we onze camping gaan beginnen. In oktober gaan we nog een keer terug om het voorlopig koopcontract te tekenen en dan wordt de datum van de verhuizing een feit.

10 augustus 1998 laten we Nederland als thuisland achter ons en maken we een nieuwe start in St. Saud. Onze twee meiden van 7 en 9 hebben nog drie weken vakantie, maar dan wacht hen een Franse school. Inmiddels zijn we 11 jaar verder is de camping goed van de grond gekomen, draaien Ries en ik met hulp van onze inmiddels volwassen dochters de camping en genieten we ondanks alle ups en downs nog steeds volop van onze overstap naar Frankrijk.